Beste mensen

Ruim een week geleden verdween de Argentijnse onderzeeboot met de naam de ‘Ara San Juan‘ van de radar.
Aan boord zijn vierenveertig bemanningsleden.
Sindsdien verkeren familieleden en met hen velen in een ondragelijke spanning.
Spanning die naarmate de dagen verstrijken en het noodlot onvermijdelijker wordt nu overgaat verdriet en soms ook woede:
Hoe kon dit gebeuren?

De zee is wreed, de zee is heel wreed.
Psalm 107 vertelt er over:
Over hoog opgezweepte golven
Over daarna weer neervallen in de diepten der zee
Dat je maag zich omkeert van ellende
Dat de zee tekeer kan gaan, zodat de zeelieden tollen en tuimelen als dronkaards
Zo kan de zee tekeer gaan

Misschien kent u het Vissersmonument op Urk welDat vissersmonument is een passend symbool van de wreedheid van de zee. Het is het indrukwekkende beeld van een vissersvrouw die nog één keer achterom kijkt naar de zee, van waar haar geliefden……. hadden………. moeten ………terugkomen.
Onder het monument staan alle namen van de overleden vissers mannen en daaronder is een gedicht geschreven met de volgende tekst:
Hier wendden zij de steven
en door wie achterbleven
werd hier op hen gewacht
Hier werd voor hen gebeden
maar ook intens geleden
als “tinge” (tijding) werd gebracht
Velen in zee gebleven en
hier staan ze ingeschreven
en wordt aan hen gedacht

Zoals gezegd, de zee is wreed, heel wreed.
Het opvallende is en daar heb ik eigenlijk in het nieuw nog niemand over gehoord, die naar alle waarschijnlijkheid gezonken Argentijnse onderzeeboot draagt een bijzondere naam:
De naam Ara San Juan.
Deze boot is letterlijk genoemd naar de apostel Johannes.
San Juan, de apostel Johannes
De naam Johannes betekent, God is genadigGod is genadig, maar ik kan me zo goed voorstellen dat de familieleden van die 44 bemanningsleden dat heel anders ervaren op dit moment.

Aan deze Johannes, hij is een van de belangrijkste leerlingen van Jezus worden vijf bijbelboeken toegeschreven in het Nieuwe TestamentHet evangelie van Johannes, de drie Johannesbrieven en maar ook het bijbelboek Openbaringen.
Dat begint ook zo, dit zijn de Openbaringen van Johannes
In dat bijbelboek kom je in hoofdstuk 21 een misschien wel wereldberoemde passage tegen: en de zee was niet meer.
Johannes ziet een visioen van Gods komende koninkrijk en dan zegt hij, ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde en de zee was niet meerDe wrede zee, de zee die neemt en geeft, zal er eens niet meer zijn.

Bijzonder is dat diezelfde Johannes in zijn daaraan voorafgaande brieven een lofrede afsteekt op de liefde:
Hij zegt, God is liefde, we in de liefde blijft, blijft in God en God blijft in hemVandaar het thema van deze zingen onder de Peperbuseen zee van liefdeHet is niet alleen maar de wrede zee, die geeft en neemt, want die zee zal eens vergaan.
En dan, dan zullen wij omspoeld worden door Gods heerlijkheid in een zee van Liefde

Sterker nog, God is al dat water de baas
Psalm 107 eindigt met: Hij bracht de storm tot zwijgen, de golven gingen liggenDenk ook maar aan het verhaal waarin Jezus de storm op het meer van Galilea tot zwijgen spreekt
Hij sprak en de wind viel stil en de golven kwamen tot bedaren

Dat is geloven:Dat geloof in God en geloof in Christus niet eindigt in het diepste van de zee, maar mensen daarboven uit tilt, want je wordt gered, je wordt gered!

Water is dus in de bijbel niet alleen maar verbonden met de ondergang, de wreedheid, de doodWater staat ook voor leven, Jezus heeft het over Zichzelf als het levende water
Water is nodig om het land vruchtbaar te makenZonder water kan een mens niet leven.

Dus die kant van het water is er ookHet water dat leven biedt, waardoor vruchtbaarheid ontstaat
Ik vertel u daarom het verhaal van de waterdrager, hij woonde in een ver en warm land
deze waterdrager had twee emmerselke emmer hing aan één kant van een juk dat hij over zijn schouders droeg. de ene emmer was in perfecte staat, maar in de andere, daar zat een barst in.met die twee emmers liep die man elke dag naar de rivier om ze te vullen, maar tegen de tijd dat hij de lange weg terug naar huis had afgelegd, was de ene emmer nog vol, maar de gebarsten emmer, daar zat dan nog maar de helft van het water in
Die arme gebarsten emmer voelde zich daarover beschaamd om zijn gebrek hij voelde zich ellendig omdat hij maar de helft kon presteren van wat je van hem had mogen verwachten. zag zichzelf als een mislukking en begon op een dag die emmer bij de rivier tegen de waterdrager te praten.
“Ik schaam me voor mezelf en ik wil me bij u verontschuldigen.”
“Waarom?”, vroeg de waterdrager. “Waarom schaam je je?”
“Omdat ik maar de helft van een portie water kan af leveren. Door die barst verlies ik voortdurend water onderweg. Door mijn falen moet u nog veel harder werken
Maar de waterdrager zei: “Als we dadelijk teruggaan langs de weg, moet je eens goed kijken naar de kant van de weg”.
En inderdaad: toen ze de heuvel opliepen zag de gebarsten emmer de prachtige wilde bloemen langs één kant van de weg. De andere kant van de weg was kurkdroog, was alleen maar zand en kale rotsenMaar de kant van de weg, waar jarenlang de lekkende emmer langs gedragen was, was nu vol prachtige wilde bloemenen al die jaren had de waterdrager die prachtige bloemen kunnen plukken om zijn tafel van mee te versieren.
Zo zijn wij allemaal bij tijd en wijle van die gebarsten emmers. We lopen leeg en voelen ons er beschaamd over.Maar in Gods plan gaat er nooit iets verloren. Zoek naar manieren, om elkaar in Gods naam te dienen en maak je dan geen zorgen om je zwakke plekken. Juist zo kunnen wij meewerken aan de schoonheid langs de weg.In je zwakheid ligt je sterkte en als de nood het hoogst is, is de redding nabij
Beste mensen, volgende week is het advent:Johannes – God is genadig- kondigt ons de geboorte van Jezus aan Jezus, God redt betekent dat
God redt ons uit de zeeen schenkt ons in Zijn Zoon Jezus Christus iets moois terug
Te weten: een zee van liefde
amenop

Deel ook onze bezieling:Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin